Budziszewko - Choryń - Drzewce - Konarzewo - Kopaszewo - Lubonia - Łukowo - Objezierze - Oporowo - - Poznań- Śmiełów
menu

Występuje w źródłach najczęściej w postaci Chorina lub Chorinia i stąd pochodzi do dzisiaj rodzaj żeński tej nazwy.
W XV wieku była własnością Łodziów - Choryńskich. W XVI wieku należała do Brodnickich. W XVII wieku trafiła w ręce Ponieckich, Bojanowskich i Śliwnickich. Od 1725 roku była własnością Radomickich, a od 1769 Dwęskich. Od 1812 do 1913 należała do rodziny Taczanowskich.. W 1913 roku trafiła w ręce Komisji Kolonizacyjnej, później była własność księcia Wilhelma Ernst von Sachsen - Weimar-Eisenach. Po 1920 własność Skarbu Państwa. W Choryni znajduje się stary dwór klasycystyczny z mieszkalnym poddaszem, z końca XVIII w. zbudowany dla Piotra Drwęskiego, poznańskiego pisarza ziemskiego z późniejszymi bocznymi przybudówkami z XIX/XX w. Jest to budynek parterowy, murowany, otynkowany, zwrócony frontem na wschód, wzniesiony na planie prostokąta. Wejście na zwieńczone małym frontonem z osobnym daszkiem. Dach dwuspadowy z naczółkami, kryty dachówką. Obok znajduje się nowy dwór przebudowany z oficyny z około 1820.
W choryńskim dworze od 1820 r. gospodarzył Józef Taczanowski (herbu Jastrzębiec) z żoną Katarzyną z Hersztopskich (herbu Drogosław), która jako wdowa po Eugeniuszu Grabskim do nowego związku wniosła prócz wiana trzyletnią córkę Eustachię. Z czasem Taczanowskim urodziła się trójka dzieci: synowie Edmund i Władysław oraz córka Zofia.

W 1831 oku i na początku 1832 roku u Józefa Taczanowskiego przebywał Adam Mickiewicz. Uchodził za dalekiego krewnego pani domu, którego sprowadzono w charakterze nauczyciela jej synów. Mieszkał on w lewej części oficyny, w pokoju na piętrze.
W czasie pierwszego pobytu w Choryni Mickiewicza został poproszony na ojca chrzestnego 4-letniej Zosi Taczanowskiej urodzonej 5.IX.1827r. Był to chrzest dość osobliwy, bowiem obrzędowi temu poddawano kilkuletnie dziecko, które już wcześniej, bo 13.X.1827r., otrzymało tzw. chrzest z wody. Po latach odbywało się dopełnienie pierwszego sakramentu i nastąpił tzw. chrzest z oleju. Chrzest odbył się 20 września 1831 r.. Do choryńskiego dworu zjechali goście z okolic Kościana, Gostynia, Śremu i Leszna by z jednej strony wziąć udział w chrzcinach, a z drugiej spotkać wielkiego poetę. Pamiątką chrztu jest notatka w księgach kościelnych, dopisana po chrzcie z wody. Po tych chrzcinach pozostała jeszcze jedna pamiątka w postaci wpisu Mickiewicza w sztambuchu Katarzyny Taczanowskiej, przechowywanym do 1932 roku w pobliskiej Czerwonej Wsi k. Krzywinia.
Mickiewicz raz jeszcze zawitał do Choryni, na sześć tygodni z początkiem 1832 roku. To w trakcie tego pobytu w choryńskim dworze Mickiewicz napisał słynną Redutę Ordona. Spotkał się tu po raz drugi z bratem Franciszkiem. 26 lutego Franciszek opuścił gościnny dwór i wrócił do Łukowa, a Adam pozostał w Choryni. Niektórzy badacze sugerują, że Adam odwiózł brata do Poznania i tu miało miejsce pożegnanie braci Mickiewiczów, którzy nie zdawali sobie jeszcze wtedy sprawy, iż żegnają się po raz ostatni w życiu. Adam między 5 a 20 marca 1832 roku opuścił ziemię wielkopolską udając się do Drezna. Z właścicielem Chorynia korespondował poeta i w późniejszym czasie, wspominając Wielkopolskę. W Choryni znajduje się dziś tablica upamiętniająca pobyt Adama Mickiewicza w tym miejscu. Obydwa dwory i park zachowały się w dobrym stanie. We dworze mieści się siedziba Zakładu Nasienno-Rolnego "Danko" Hodowla Roślin.










Copyright by LEO